افت 0.3 درصدی تولید فولاد جهان در ژوئیه 2026

به گزارش آهن آنلاین؛ تازه‌ترین آمار انجمن جهانی فولاد از عملکرد تولیدکنندگان در ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بازار جهانی فولاد در میانه تابستان با تغییر محسوسی در جغرافیای تولید مواجه شده است. اگرچه مجموع تولید فولاد خام کشورهای گزارش‌دهنده نسبت‌به سال گذشته تنها اندکی کاهش داشته، اما پشت این افت محدود، تحولات قابل‌توجهی در میان قطب‌های اصلی تولید فولاد جهان رخ داده است؛ از کاهش تولید چین و افت شدید تولید خاورمیانه گرفته تا رشد قابل‌توجه هند، ویتنام، ترکیه، آمریکا و بخش‌هایی از اروپا.

براساس این آمار، ۷۰ کشور تولیدکننده فولاد در ژوئیه ۲۰۲۶ مجموعاً ۱۴۹.۲ میلیون تن فولاد خام تولید کردند. این رقم در مقایسه با ۱۴۹.۷ میلیون تن در ژوئیه سال گذشته، کاهش ۰.۳ درصدی را نشان می‌دهد. بنابراین در نگاه نخست، تغییر تولید جهانی چندان بزرگ نیست؛ اما بررسی عملکرد مناطق و کشورهای مختلف نشان می‌دهد که توازن تولید در بازار جهانی در حال جابه‌جایی است.

آسیا همچنان بزرگ‌ترین قطب فولاد جهان

آسیا و اقیانوسیه همچنان با فاصله قابل‌توجه، بزرگ‌ترین منطقه تولیدکننده فولاد خام در جهان باقی مانده است. این منطقه در ژوئیه امسال ۱۰۹.۴ میلیون تن فولاد تولید کرد؛ بااین‌حال، تولید آن نسبت‌به مدت مشابه سال گذشته ۱.۲ درصد کاهش یافت. وزن بالای آسیا در تولید جهانی باعث شده تغییرات تولید در این منطقه اثر مستقیمی بر وضعیت کل بازار داشته باشد. کاهش تولید چین نیز مهم‌ترین عامل فشار بر عملکرد آسیا بوده است؛ چراکه این کشور به‌تنهایی سهم بسیار بزرگی از تولید فولاد جهان را در اختیار دارد.

چین در ژوئیه ۲۰۲۶ حدود ۷۶.۹ میلیون تن فولاد خام تولید کرد که نسبت‌به ژوئیه ۲۰۲۵ کاهش ۳.۶ درصدی را نشان می‌دهد. با وجود این افت، حجم تولید چین همچنان به اندازه‌ای است که بیش از نیمی از مجموع تولید کشورهای گزارش‌دهنده انجمن جهانی فولاد را تشکیل می‌دهد. به‌همین‌دلیل، کاهش تولید در چین را نمی‌توان صرفاً یک تغییر داخلی در صنعت فولاد این کشور دانست. هرگونه تغییر پایدار در سطح تولید چین می‌تواند بر میزان عرضه جهانی، تجارت بین‌المللی، قیمت مواد اولیه و در نهایت قیمت محصولات فولادی در بازارهای مختلف اثرگذار باشد.

هند آرام‌آرام فاصله خود را کمتر می‌کند

در طرف مقابل، هند مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است. این کشور در ژوئیه ۲۰۲۶ ۱۴.۴ میلیون تن فولاد خام تولید کرد که نسبت‌به مدت مشابه سال قبل ۱.۹ درصد افزایش داشته است. تداوم رشد تولید هند در شرایطی که چین با کاهش تولید مواجه شده، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. افزایش ظرفیت تولید، توسعه زیرساخت‌ها و رشد مصرف داخلی موجب شده صنعت فولاد هند طی سال‌های اخیر نقش پررنگ‌تری در بازار جهانی پیدا کند. هند اکنون دومین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان است و ادامه این روند می‌تواند در سال‌های آینده سهم بیشتری از رشد تولید جهانی را به این کشور منتقل کند.

ویتنام؛ سریع‌ترین رشد در میان تولیدکنندگان بزرگ

یکی از مهم‌ترین نکات آمار ژوئیه، عملکرد ویتنام است. تولید فولاد خام این کشور با رشد چشمگیر ۳۴.۷ درصدی نسبت‌به سال گذشته به ۲.۷ میلیون تن رسید. این میزان رشد در شرایطی اتفاق افتاده که تولید کل آسیا و اقیانوسیه کاهش یافته است. بنابراین ویتنام را می‌توان یکی از نقاط متفاوت در نقشه فولاد آسیا دانست؛ کشوری که افزایش تولید آن می‌تواند به تدریج جایگاهش را در تجارت منطقه‌ای فولاد تقویت کند. در کنار ویتنام، کره جنوبی نیز عملکرد مثبتی داشت. تولید فولاد خام این کشور با افزایش ۶.۴ درصدی به ۵.۷ میلیون تن رسید.

آمریکا و اروپا برخلاف چین حرکت کردند

ایالات متحده نیز در ژوئیه عملکرد مثبتی داشت. تولید فولاد خام این کشور با رشد ۴.۴ درصدی نسبت‌به سال گذشته به ۷.۴ میلیون تن رسید. ژاپن نیز با تولید ۶.۹ میلیون تن، رشد ۰.۴ درصدی را ثبت کرد. روسیه با تولید ۵.۷ میلیون تن افزایش ۳.۳ درصدی داشت و کره جنوبی نیز همان‌طور که اشاره شد، رشد ۶.۴ درصدی را تجربه کرد.

در اروپا نیز روند تولید برخلاف آسیا بود. تولید فولاد خام در اتحادیه اروپا شامل ۲۷ کشور به ۱۰.۵ میلیون تن رسید که نسبت‌به ژوئیه سال گذشته ۳.۸ درصد افزایش داشت. سایر کشورهای اروپایی نیز عملکرد مثبتی ثبت کردند و تولید فولاد خام آنها با رشد ۵.۸ درصدی به ۳.۷ میلیون تن رسید.

این رشد در شرایطی قابل‌توجه است که کارخانه‌‌های فولادی اروپا همچنان با هزینه بالای انرژی، الزامات زیست‌محیطی و فشار رقابت با تولیدکنندگان کم‌هزینه مواجه هستند. آلمان نیز در میان تولیدکنندگان بزرگ اروپایی، تولید خود را افزایش داد و در ژوئیه حدود ۲.۸ میلیون تن فولاد خام تولید کرد که ۳ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته بود.

آمریکا و اروپا بخشی از افت آسیا را جبران کردند

در آمریکای شمالی نیز تولید فولاد خام به ۹.۶ میلیون تن رسید که رشد ۴.۹ درصدی را نشان می‌دهد. آمریکای جنوبی نیز با تولید ۳.۶ میلیون تن، رشد ۲.۸ درصدی را تجربه کرد. برزیل با تولید حدود ۲.۸ میلیون تن فولاد خام، افزایش اندک ۰.۱ درصدی داشت. همچنین روسیه، سایر کشورهای مستقل مشترک‌المنافع و اوکراین در مجموع ۶.۷ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که نسبت‌به سال گذشته ۲.۲ درصد بیشتر است. در مجموع، رشد تولید در آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا و برخی کشورهای آسیایی باعث شد کاهش تولید چین و سایر مناطق، اثر محدودتری بر رقم نهایی تولید جهانی داشته باشد.

خاورمیانه در نقطه مقابل قرار گرفت

در میان مناطق مختلف جهان، خاورمیانه یکی از ضعیف‌ترین عملکردها را به ثبت رساند. تولید فولاد خام این منطقه در ژوئیه ۲۰۲۶ به ۳.۸ میلیون تن رسید که نسبت‌به مدت مشابه سال گذشته ۱۳.۴ درصد کاهش یافته است. این میزان افت، یکی از بزرگ‌ترین کاهش‌های منطقه‌ای در آمار ژوئیه محسوب می‌شود و نشان می‌دهد بخشی از ظرفیت تولید فولاد منطقه در این ماه با فشار قابل‌توجهی مواجه بوده است. در شرایطی‌که سایر مناطق تلاش می‌کنند سهم بیشتری از تولید جهانی را به خود اختصاص دهند، کاهش دو رقمی تولید خاورمیانه می‌تواند بر صادرات، عرضه منطقه‌ای و فعالیت زنجیره پایین‌دست فولاد در کشورهای این منطقه اثرگذار باشد.

آفریقا برخلاف خاورمیانه توانست تولید خود را افزایش دهد. کشورهای این قاره در ژوئیه مجموعاً ۲ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که نسبت‌به سال گذشته ۶.۱ درصد رشد داشته است. اگرچه حجم تولید آفریقا در مقایسه با آسیا یا اروپا بسیار محدودتر است، اما رشد بیش از ۶ درصدی نشان می‌دهد بخشی از ظرفیت توسعه تولید فولاد در اقتصادهای نوظهور همچنان فعال است.

نقشه تولید فولاد جهان در حال تغییر است

مجموع این آمار تصویری متفاوت از بازار جهانی فولاد ارائه می‌کند. کاهش ۰.۳ درصدی تولید جهانی به تنهایی نمی‌تواند عمق تحولات رخ‌داده در بازار را نشان دهد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، تغییر مسیر تولید میان قطب‌های مختلف است. چین، بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان، تولید خود را کاهش داده و همین موضوع باعث افت تولید آسیا شده است. در مقابل، هند و ویتنام در آسیا در حال افزایش حضور خود هستند. آمریکا، اروپا، ترکیه، کره جنوبی و آفریقا نیز رشد تولید را تجربه کرده‌اند.

آمار ژوئیه ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بازار جهانی فولاد نه با یک افت فراگیر، بلکه با جابجایی در مراکز رشد تولید مواجه است. چین و خاورمیانه در سمت کاهشی قرار گرفته‌اند و در مقابل، هند، ویتنام، ترکیه، آمریکا و اروپا تولید خود را افزایش داده‌اند. بنابراین در ماه‌های آینده، علاوه‌بر میزان تقاضای جهانی، نحوه تغییر تولید چین و سرعت توسعه ظرفیت در کشورهای رقیب، از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده مسیر قیمت آهن و تجارت فولاد خواهد بود.